“Kafamı susturamıyorum”, “Sürekli bir şeyleri analiz ediyorum”, “En basit kararlar bile
saatler alıyor.” Bunlar sana da tanıdık geliyorsa, belki de sen de aşırı düşünme döngüsü
içindesin.
Overthinking bir alışkanlık haline geldiğinde, zihni bir düğüm gibi saran bir düşünceler
yumağına dönüşür. Bu yumağı çözmeden ne uyku gelir ne karar. Zihnin bu bitmek bilmez
çalışması bazen kontrol ihtiyacından, bazen de duygulardan kaçma arzusu ile beslenir.
Terapi bu noktada farkındalığın artması için bir fırsat sunar. İçsel seslerimizi tanır,
hangisinin gerçekten bize ait olduğuna bakarız. Düşünmeyi azaltmak değil; anlamlı
düşünmeyle yersiz kaygıları ayırabilmek hedefimiz olur.
Zihin sustuğunda, kalbin sesi daha net duyulur.